افتادم

و برای اولین بار خوشحالم

دستانت خورشیدی است به سوی بهشت ...

مست

خواستم بگویم ... ولش کن ... ابتهاج گفته  :

آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت

                                  در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد  

                                  تنه ای بر در این خانه ی تنها زد و رفت

دل تنگش سر گل چیدن ازین باغ نداشت

                                  قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت

مرغ دریا خبر از یک شب توفانی داشت 

                                  گشت و فریاد کشان بال به دریا زد و رفت

چه هوایی به سرش بود که با دست تهی

                                  پشت پا بر هوس دولت دنیا زد و رفت

بس که اوضاع جهان در هم و ناموزون دید 

                                  قلم نسخ برین خط چلیپا زد و رفت

دل خورشیدی اش از ظلمت ما گشت ملول

                                  چون شفق بال به بام شب یلدا زد و رفت

همنوای دل من بود به تنگام قفس

                                  ناله ای در غم مرغان هم آوا زد و رفت