گذر...
در دل من چیزی است
مثل یک بیشه ی نور
مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم
که دلم می خواهد : بدوم تا ته دشت
بروم تا سر کوه
دورها آوایی است که مرا می خواند...
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۱۲/۰۸ ساعت 23:42 توسط مونا
|
آنکس است اهل بشارت که اشارت داند