امروز داشتم به این فکر می کردم که چرا درست وقتی که یه چیزی رو تموم شده فرض می کنی و با خوشی یا ناخوشی داری پرونده اش و می بندی ، درست همون موقع این افسانه ی اثر پروانه ای رخ می ده و با حرکت بال یه پروانه طوفان می شه! به نظرم دنیا فقط یه گندیه که هی دارن همش می زنند و تو یه کِشی که گاهی تو اوج الاستیکی هستی و گاهی تو قعرش. وگرنه ماجرا تا بوده و هست همینه.